Izvod iz carinskog zakona

("Službeni glasnik RS", br. 73/2003, 61/2005, 85/2005, 62/2006)

Ovim zakonom uređuju se carinsko područje, carinski pogranični pojas, carinski prelaz, carinska roba, carinski nadzor i kontrola, carinske povlastice, carinska vrednost, carinski postupak koji se primenjuje na uvoz robe u Republiku Srbiju (u daljem tekstu: Srbija), izvoz robe iz Srbije i tranzit robe preko njene teritorije, prava i obaveze lica koja učestvuju u carinskom postupku, kao i prava i obaveze carinskog organa u carinskom postupku.

Ovaj zakon primenjuje se na celom carinskom području Srbije.

Zakoni, drugi propisi, odluke i mere u vezi sa carinom, osim u  službenom glasilu, mogu se objavljivati i u drugim sredstvima informisanja, uključujući i elektronska sredstva.

Carinsko područje Srbije (u daljem tekstu: carinsko područje) obuhvata teritoriju, teritorijalne vode i vazdušni prostor iznad Srbije.

Carinskom robom, u smislu zakona, ne smatraju se  javne isprave, čekovi, menice, obveznice, akcije i efektivni novac.

Carinski organi mogu, u skladu sa propisima, preduzimati i sprovoditi mere carinskog nadzora i kontrole koje smatraju neophodnim za primenu carinskih i drugih propisa.

Brodovi koji Dunavom dolaze iz inostranstva, odnosno odlaze u inostranstvo, moraju da se zaustave i prijave graničnoj carinarnici. 

Za brodove koji plove Dunavom, carinske radnje mogu da se sprovode i za vreme kretanja broda.

Zapovednik broda dužan je da carinskim radnicima obezbedi dolazak na brod i povratak sa broda i da im omogući vršenje kontrole. 

Zapovednik broda koji dolazi iz inostranstva, dužan je da ulaznoj carinarnici podnese prijavu, i da uz nju priloži:

1) spisak brodske posade;

2) spisak putnika i njihovog prtljaga (ime i prezime putnika, naziv i broj putne isprave, državljanstvo, odredište putnika i broj komada ručnog prtljaga);

3) spisak namirnica koje se nalaze na brodu;

4) brodske prevozne isprave.

Oslobođeni su od plaćanja uvoznih dažbina:

1) putnici koji dolaze iz inostranstva - na predmete koji služe njihovim ličnim potrebama za vreme putovanja (lični prtljag), nezavisno od toga da li ih nose sa sobom ili su ih dali na prevoz vozaru;

2) domaći putnici, pored predmeta ličnog prtljaga - na predmete koje unose iz inostranstva, ako nisu namenjeni preprodaji;

3) domaći i strani državljani - na predmete koje prime iz inostranstva u pošiljkama;

4) domaći i strani državljani - na lekove za ličnu upotrebu koje primaju iz inostranstva u pošiljkama;

5) vozači motornih vozila - na gorivo i mazivo u rezervoarima koji su fabrički ugrađeni u motorno vozilo;

6) invalidi - na ortopedska i druga pomagala koja služe kao zamena telesnih organa koji nedostaju, odnosno oštećenih telesnih organa i na rezervne delove i potrošni materijal za korišćenje tih pomagala;

7) organizacije lica sa posebnim potrebama (gluvi i nagluvi, slepi i slabovidni, distrofičari, paraplegičari, oboleli od neuromišićnih bolesti i dr.), odnosno članovi tih organizacija - na specifičnu opremu, uređaje i instrumente i na njihove rezervne delove i na potrošni materijal za korišćenje te opreme koji se ne proizvode u Srbiji;

8) građani na specifičnu opremu, uređaje i instrumente za zdravstvo i na rezervne delove i   potrošni materijal za korišćenje te opreme, za ličnu upotrebu, koji se ne proizvode u Srbiji.

Informacije i podaci do kojih carinski službenik dođe, u obavljanju svojih dužnosti, poverljivi su, osim ako su javni.

Carinski službenik ne može da prenosi informacije i podatke neovlašćenim licima, i ne može da ih koristi za dobit svoju ili drugih lica.

Zahtev tajnosti je trajan.

Država je odgovorna za štetu koju je na imovini trećih lica, prouzrokovao carinski službenik za vreme obavljanja službene dužnosti, osim ako se dokaže da je carinski službenik postupao u skladu sa zakonom i drugim propisima.